کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی چیست؟

رمزگذاری و رمزگشایی به ترتیب فرآیندهای تبدیل داده های قابل خواندن به فرمت غیرقابل خواندن و بازگشت دوباره هستند. برای رمزگذاری یا رمزگشایی داده ها، باید یک کلید داشته باشید. دو نوع کلید وجود دارد: خصوصی و عمومی. از کلیدهای خصوصی برای رمزگشایی داده ها و کلیدهای عمومی برای رمزگذاری داده ها استفاده می شود. استفاده از کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی ابزار قدرتمندی است که می توان از آن برای محافظت از داده ها در برابر دسترسی غیرمجاز استفاده کرد. کلیدهای خصوصی و عمومی بخش مهمی از رمزگذاری و رمزگشایی هستند. کلید خصوصی برای رمزگذاری داده ها و کلید عمومی برای رمزگشایی استفاده می شود. این تضمین می‌کند که فقط شخصی که کلید خصوصی دارد می‌تواند داده‌ها را رمزگشایی کند و کلید عمومی را می‌توان آزادانه به اشتراک گذاشت.
کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی

چگونه کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی با هم کار می کنند؟

کلیدهای عمومی و خصوصی دو بخش از یک جفت کلید رمزگذاری هستند. کلید عمومی با همه به اشتراک گذاشته می شود، در حالی که کلید خصوصی مخفی نگه داشته می شود. وقتی پیامی را با کلید عمومی رمزگذاری می‌کنید، فقط شخصی که کلید خصوصی مربوطه را دارد می‌تواند آن را رمزگشایی کند. این به این دلیل است که کلید خصوصی می تواند پیام هایی را که با کلید عمومی مربوطه رمزگذاری شده اند رمزگشایی کند.

استفاده از کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی چه مزایایی دارد؟

استفاده از کلیدهای خصوصی و عمومی در رمزگذاری و رمزگشایی چند مزیت دارد. اول، احراز هویت را فراهم می کند، به این معنی که فرستنده پیام را می توان تأیید کرد. دوم اینکه از حریم خصوصی فرستنده و گیرنده پیام محافظت می کند. و سوم، به اطمینان از یکپارچگی پیام کمک می کند.

کلیدهای خصوصی و عمومی در بلاک چین چیست؟

کلیدهای خصوصی برای امضای تراکنش ها استفاده می شود، در حالی که کلیدهای عمومی برای تأیید امضا استفاده می شود. هر کلید یک عدد تصادفی است و با هم یک جفت کلید رمزنگاری را تشکیل می دهند. کلید عمومی را می توان با هر کسی به اشتراک گذاشت، در حالی که کلید خصوصی باید مخفی بماند.

کلید خصوصی و کلید عمومی در گواهی چیست؟

کلید خصوصی و کلید عمومی دو بخش مهم گواهی دیجیتال هستند. کلید خصوصی برای ایجاد امضای گواهی و کلید عمومی برای تأیید امضا استفاده می شود. گواهی دیجیتال یک فایل کامپیوتری است که حاوی اطلاعات لازم برای تعیین هویت یک شخص یا سازمان در اینترنت است. گواهی‌های دیجیتال توسط مراجع صدور گواهی صادر می‌شوند، که نهادهایی هستند که هویت شخص یا سازمان را تأیید می‌کنند و گواهی را صادر می‌کنند. رایج ترین استفاده از گواهی های دیجیتال برای ارتباطات ایمن از طریق اینترنت است. وقتی دو نفر بخواهند به طور امن با هم ارتباط برقرار کنند، گواهی های دیجیتالی را مبادله می کنند. از گواهی ها برای ایجاد یک اتصال ایمن استفاده می شود و سپس ارتباط با استفاده از کلید عمومی گواهی ها رمزگذاری می شود.

کلیدهای عمومی برای چه مواردی استفاده می شوند؟

کلیدهای عمومی بخش مهمی از رمزنگاری هستند و برای اهداف مختلفی استفاده می شوند. یکی از رایج ترین کاربردها برای برقراری ارتباط امن است. وقتی دو نفر بخواهند به طور امن با هم ارتباط برقرار کنند، کلیدهای عمومی را با هم عوض می کنند. فرستنده از کلید عمومی گیرنده برای رمزگذاری پیام استفاده می کند و گیرنده از کلید خصوصی خود برای رمزگشایی آن استفاده می کند. این تضمین می کند که فقط گیرنده مورد نظر می تواند پیام را بخواند. همچنین می توان از کلیدهای عمومی برای امضای اسناد دیجیتال استفاده کرد. این ثابت می کند که سند از طرف شخصی که آن را امضا کرده است. همچنین می توان از آن برای تأیید صحت یک امضای دیجیتال استفاده کرد. از کلیدهای عمومی در بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال نیز استفاده می شود. از آنها برای ایجاد امضای دیجیتالی استفاده می شود که برای تأیید تراکنش ها استفاده می شود.

کلید عمومی و کلید خصوصی با مثال چیست؟

رمزنگاری کلید عمومی تکنیکی است که از دو کلید استفاده می کند: کلید عمومی و کلید خصوصی. کلید عمومی با همه به اشتراک گذاشته می شود، در حالی که کلید خصوصی مخفی نگه داشته می شود. هر چیزی که با کلید عمومی رمزگذاری شده باشد فقط با کلید خصوصی قابل رمزگشایی است و بالعکس. این امر رمزنگاری کلید عمومی را راهی بسیار امن برای انتقال اطلاعات می کند.